Radio Accent
Luister

Luister live

3 april 2019 - 10:53     

Bart Bracke over improtheater: “Wij doen alles à la minute in het moment”

Door (mooi) weer en wind is hij vanuit Gent naar Radio Accent gefietst om ons een sterk stukje improvisatie theater te laten zien. improexpert, Bart Bracke, had naar eigen zeggen podiumvrees.  Maar daar zien wij niets meer van.”Ik ben zelf in improvisatie theater beland omdat er tijdens de Gentse Feesten een open workshop was van twee uurtjes. Ik heb mijn stoute schoenen aangedaan en sindsdien gaat het beter.”

Wat moeten wij ons voorstellen bij improvisatie theater? Daar heeft Bart een wel heel simpel antwoord voor: “Wanneer je je script bent vergeten, dan begin je ter plekke dingen te verzinnen.” Zegt Bart. “In de praktijk komt het erop neer dat het publiek komt kijken en dat we iets vanuit het publiek vragen, een suggestie of zoiets, en dat we daarmee aan de slag gaan. Wij doen alles à la minute in het moment. Wij zijn allemaal narratieve wezens die opgegroeid zijn met duizenden verhalen. We hebben allemaal films gezien en boeken gelezen. Dus eigenlijk als je in een verhaal zit dan zijn er bepaalde paden waar je voelt dat je ermee kan spelen. Stel nu: Ik kijk naar jou, er is iets tussen ons, we staan op de bühne, het publiek ziet dat ook, dan ja dan is dat iets relationeel dat we kunnen onderzoeken. Dan weten we ook: dit kan goed gaan of juist fout gaan. Komt er een kind? Of juist niet? ”

Drempels

Wanneer je podiumvrees hebt, moet je over een drempel om over die vrees te geraken: “Bij mij was dat die workshop tijdens de Gents Feesten.” Legt Bart uit. “Ik geef af en toe ook workshops. Wij krijgen mensen over de vloer die de drempel eventjes overstijgen, die heel veel podiumvrees hebben. En het is een uitstekende manier om spelenderwijze de drempel over te steken. Ik kan het iedereen aanraden. Het is een goede manier om laagdrempelig aan de slag te gaan. We gaan al spelend over de drempel.”

Presentatrice Shana Van de Velde stelt dat wij jaren moeten trainen om dingen uit ons hoofd te leren. Vanaf de basisschool moeten we toetsen maken, leren we voor examens, … En dan is er theater waarbij je gewoon op podium kruipt en je niet weet wat je gaat vertellen: “Eigenlijk is dat een beetje dubbel”, reageert Bart “je hebt gelijk. Er zijn heel veel instituten, scholen en kerken die hun routines hebben en je daar ook in drillen. Maar eigenlijk vanaf het moment dat je buiten stapt, improviseer je. Je komt iemand tegen en je weet niet meteen wat zeggen en ter plekke verzin je iets. Eigenlijk is improviseren, en dan klinkt het alsof ik de goeroe ben van de improkerk en dat wil ik ook niet zijn, een natuurlijke staat van zijn. We keren eigenlijk terug naar, want veel mensen zijn inderdaad door dat drillen een beetje nerveus: oei wat moet ik doen als ik niet weet wat kan en wat niet kan. Gewoon kijken naar het moment waarop je ziet: wat kan ik reageren en er iets mee doen.”

Soorten

Bart is ook aangesloten bij allerlei verschillende groepen. “Je hebt daar ook verschillende soorten improvisatie in” zegt de expert “bij de ‘Lama’s’ doen we korte spelachtige improvisatie met vaak grote karakters, het kan ook snel gaan en daar gaan we voor de lach. Je hebt ook improvisatie dat heel theatraal wordt, dat op emotie en een lang verhaal speelt. Daar komt één suggestie uit van het publiek en er worden dan duizenden dingen mee gedaan. We zijn ook enorm afhankelijk door de input van het publiek. Elk slecht optreden is de schuld van het publiek.” Grapt Bart. “Dat is niet waar, je bent afhankelijk. Maar bij een goed optreden voel je een soort van symbiose of bijna een verbinding met het publiek. Het publiek helpt ons wel bij het optreden. En dat hoeft niet persé door te lachen zijn, maar momenten dat het stil is en dat het publiek op het puntje van hun stoel zit te kijken, dat beïnvloedt ook je ritme van spelen. Soms krijgen we ook domme opmerkingen, maar dat is ook een manier van hoe je ermee moet omgaan.” Bart zit niet enkel bij ‘De Lama’s’, maar ook bij ‘FUS!’, ‘Caques’: “Komende vrijdag, 5 april, doen we met FUS! een voorstelling. We volgen de hoofdsuggestie een rivier. Dan gaan we van bron naar monding. Je kan een beetje zeggen dat die rivier een metafoor is voor het leven. Het leven begint ook met een onwaarschijnlijk druppeltje dat dan groter wordt. Uiteindelijk eindigt het dan in een brede rivier. Ik speel sowieso mee als rode draad.”

Beluister hier het volledige interview  

Beluister hier het improvisatie stuk

Tekst: Annelies Greveraars

Interview: Shana Van de Velde

Foto: pixabay.com

Laatst gespeeld op Radio Accent

Nu speelt

Nick Kamen

Loving You Is Sweeter Than Ever
19:26

Dire Straits

Twisting By The Pool
19:22

Joy Division

Love will tear us apart
19:17

J. Geils Band

Centerfold
19:14

Duncan Laurence

Arcade